آنها در آورد و به آن كه رفيقش را بيشتر دوست دارد ، رو آورد . و چون خداى عز و جل بهر دو نفر متوجه شود ( در صورتى كه هر دو يك ديگر را بيك اندازه دوست داشته باشند ) گناهان آنها مانند برگ درخت بريزد . 4 - و فرمود : چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند ، خداى عز و جل به آنها رو آورد و گناهانشان چون برگ درخت بريزد . 5 - ابا عبيده حذاء گويد : از مدينه تا مكه در يكتاى كجاوه همراه امام باقر عليه السّلام بودم ، حضرت در بين راه پياده شد و قضاء حاجت كرد و برگشت و فرمود : ابا عبيده دستت را بده ، من دستم را دراز كردم ، حضرت چنان فشرد كه در انگشتانم فشار را احساس كردم . سپس فرمود : اى ابا عبيده هر مسلمانى كه برادر مسلمانش را ملاقات كند و با او مصافحه نمايد و انگشتان خود را با انگشتان او درهم كند ، گناهان آنها مانند برگ درختان در فصل زمستان بريزد . 6 - مالك جهنى گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود اى مالك گمان مبر كه شما شيعيان در باره ما مبالغه ميكنيد ، همانا خدا را نتوان وصف كرد ، و چنان كه خدا را نتوان وصف كرد ، ما را نيز نتوان وصف نمود و چنان كه ما را نتوان وصف نمود ، مؤمن را نيز نتوان وصف نمود ، زيرا مؤمن با مؤمن ملاقات مىكند و به او دست ميدهد ، پس همواره خدا به آنها توجه فرمايد و گناهان از رخسارشان مانند برگ درخت